ذلك فاذا تيمّم الرّجل للوضوء ضرب يديه على الارض مرّة واحدة ، ثمّ نفضهما ، و مسح بهما جبينه و حاجبيه و مسح على ظهر كفّيه . و اذا كان التّيمّم للجنابة ، ضرب بديه على الارض مرّة واحدة ، ثمّ نفضهما ، و مسح بهما جبينه ، و حاجبيه ، ثمّ ضرب يديه على الارض مرّة أخرى ، و مسح على ظهر يديه فوق الكفّ قليلا ، و يبدأ بمسح اليمنى قبل اليسرى . ذكر اختلافات سنى و شيعى در نماز رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله اهل سنّت و جماعت گويند : رسول خداى رعايت شرايط صحّت نماز مانند استقبال قبله و ستر عورت به نهايت مىفرمود و گاه با يك جامه نماز مىگزاشت ، اما اطراف آن را از يكديگر گذرانيده بر دوش مىانداخت و هنگام نمازهاى فريضه به مسجد شده امامت اصحاب مىفرمود و در تطويل و تخفيف مقتديان را رعايت مىكرد ، و هنگام دخول مسجد پاى راست از پيش مىنهاد و مىفرمود : أعوذ باللّه العظيم و بوجهه الكريم و سلطانه القديم من الشّيطان الرّجيم . و به روايتى هنگام ورود به مسجد مىفرمود : بسم اللّه و الحمد للّه الّلهمّ اغفر لي و ارحمنى و افتح لى أبواب رحمتك . و چون به نماز برخاستى ، دستها را تا دوش و گاهى تا برابر هر دو گوش برداشتى ، و انگشتان دست مبارك را نشر فرمودى و اللّه اكبر گفتى ، و به نماز درآمدى . و كيفيت تلفظ نيّت نماز پيشتر از تكبير از آن حضرت نرسيده ، و بعد از تكبيرة الاحرام دست راست را بر روى دست چپ نهادى - برابر سينه به مذهب سنّى - آنگاه دعاى استفتاح خواندى و آن بر چند وجه صحيح روايت شده : اول : انّى وجّهت وجهى للّذى فطر السّماوات و الارض حنيفا و ما أنا من المشركين . و مختار شافعى مطلبى اين است . دويم : سبحانك اللّهمّ و بحمدك و تبارك اسمك و تعالى جدّك و لا إله غيرك . و اين اختيار ابو حنيفه كوفى است . و جز اين نيز شش روايت كرده‌اند .